damn. mellitus

anlayo sa isip ko. hindi ko inakala. naaalala ko pa dati, sa mga kakilala ko na may diabetes, naiisip ko, buti nalang hindi ako ganun; ang hirap siguro ng buhay ng ganun. pero gaya nga ng sabi ko, ang mga bagay na hindi ko inaakala ay palaging nangyayari. walang mintis.

madaming nakapansin. oy PJ, pumapayat ka. wala talaga sa isip ko ang magpapayat. nagpapataba nga ako eh. ayoko ng payat. bigla daw ang payat ko. naaalala ko si geni, nung debut ni monika, nagkamali pa nung unang sabi "uy pj tumataba ka" tapos binawi na sobrang payat ko pala. tatay ko din, nabahala siya nung isang beses na sinundo ako sa megamall, sobrang payat ko na. iniisip ko, siguro kasi masagwa lang ang kain ko sa UP, bihira magbreakfast etc. sige, aayusin ko nalang ang kain. di ko alam kung kelan nagsimula eksakto, pero nakakahalata na ako.

unanguna, nakakaramdam ako nung mga "tingling sensation", yung tipong mahinang prick ng karayom sa binti paminsan minsan. nothing serious nung una. tapos napapansin ko na palaging tuyo ang bibig ko (mabahong hininga :), at tubig lang pala ang dahilan. dehydrated ako palagi. anlakas ko na sa tubig. kasama ng pagpansin na payat ako nilakasan ko kain, lalo na sa kanin, carbs, malakas magpataba yun. pero kung alam nyo lang, sobrang bilis akong gutumin at anlakas kong kumain. tapos pa, kalimitan pag nasa bahay, yun bang pagweekends na di ko kelangan pumasok kasi nasa bahay lang, pagdating ng hapon eh bagsak ako. parang nanghihina, na ayaw kong tumayo sa kama. kapag ganun, di din ako makapagisip/aral ng maayos. napansin ko na kelangan lang ng konting exercise para bumalik ang sigla. ayos naman yon, at least nagkakaroon ako ng rason na magexercise, pero yun nga nakakabahala. tapos napanood ko yung segment ng Newton's Apple sa knowledge channel kung saan binanggit na isang symptom ng diabetes ang weight loss, kahit na gaano kalakas kumain.

quoting isang website tungkol sa diabetes (kanina ko lang niresearch)
What Are the Signs and Symptoms of Type 1 Diabetes?
A person can have diabetes without knowing it because the symptoms aren't always obvious and they can take a long time to develop. Type 1 diabetes may come on gradually or suddenly.
Parents of a child with typical symptoms of type 1 diabetes may notice that their child:
• urinates frequently. The kidneys respond to high levels of glucose in the bloodstream by flushing out the extra glucose in urine. A child with diabetes needs to urinate more frequently and in larger volumes.
• is abnormally thirsty. Because the child is losing so much fluid from peeing so much, he or she becomes very thirsty to help avoid becoming dehydrated. A child who has developed diabetes drinks a lot in an attempt to keep the level of body water normal.
• loses weight (or fails to gain weight as he or she grows) in spite of a good appetite. Kids and teens who develop type 1 diabetes may have an increased appetite, but often lose weight. This is because the body breaks down muscle and stored fat in an attempt to provide fuel to the hungry cells.
• often feels tired because the body can't use glucose for energy properly.


(pero nagsimula akong pumayat nung first year HS. dun kaya nagsimula? damn, tagal nun. pero sa tingin ko pinakadrastic nung pagtapak ko sa college. dun din sumulpot ang symptoms)

at ayun nga. matagal na akong nagbalak magpablood test. natatandaan ko talaga na nabanggit ko yun minsan sa nanay ko at kapatid ko (pero hindi masyadong seryoso). medyo natawa lang sila, pero sige daw magpabloodtest ako. eh syempre, procrastinator ako, kaya kanina lang, kasi meron palang blood sugar monitor ang tito ko, ay sumubok ako. after lunch, before merienda. ambigat ng lunch ko nun, kasi gutom na gutom ako dahil nagjogging kami ng tatay ko.

pinauna ko ang tito at lola ko, in that order, kasi natatakot ako sa prick nung machine na pang prick ng daliri. 159 at 160+ sila, respectively; ang normal ay 120. diagnosed diabetic sila matagal na. basta yun. hindi naman pala masakit yung prick. unusually matagal yung pagcalculate. tapos teden, 191 ako. teden.

medyo kinabahan ako, pero medyo lang. magaling magtanggal ng pagkaseryoso ang sitwasyon ang mga pinsan ko. umuwi ako, binanggit sa nanay ko (wala ang tatay ko as usual). nung una straigh face, pero di ko napigilan napaluha ako, akyat agad ako para hindi makita. balik composure, tapos tv. tapos kaninang dinner, kasama tatay ko. inisip ko nabanggit na siguro ng nanay ko sa tatay ko, pero mukhang hindi. inisip ko kasi, medyo malupit ang reaksyon ng tatay ko sa mga bagay concerning kalusugan, kaya hindi binanggit ng nanay ko. pero kelangan banggitin, nanay ko kasi sabi lang na iwas sweets ako. lul, di ba dapat pacheck up ako, major lifestyle changes etc? ang tatay ko siguro yung magbbring-up nun. kinwento ko. teary eyed uli. tapos sabi lang, walang kwenta yan, exercise lang. KUMAIN KA LANG NG MADAMI (kasi nga namamayat ako). binanggit uli ng nanay ko na iwas sweets. TATAY KO PA TALAGA YUNG KUMONTRA. "hinde ok lang yan". damnit. wala bang nakakahalata ng gravity ng sitwasyon ko. demet. para hindi mapansin na maiiyak na ako, akyat ako ng kwarto, umiyak, nagpunta sa best friend internet, nagdownload ng articles tungkol sa diabetes, pnrintout, at bukas ilalagay ko sa ref para basahin nila. lul.

lifestyle changes. isang nagustuhan ko sa diabetes: maiiwasan mo ang medication basta magexercise lang. i could do that, and would love to do that. sa totoo lang, naiyak ako kasi di binibigyan ng importansya ng magulang ko eh, tapos konting-konting awa lang sa sarili. pero takot sa diabetes wala. medyo ayos naman eh. isang matututunan ko sa diabetes: DISCIPLINE. masaya na ako dun. kelangan kong magundertake ng lifestlye changes, na dapat naman talaga ginagawa kahit hindi diabetic. pinakaimportante na ang regular exercise. siguro ang pinakatakot ko yung magturok ng insulin. healthy eating kaya naman. ayos naman eh. KELANGAN KO LANG NG SUPORTA NG MGA TAO. atsaka bili nyoko ng bike. yung Maestro Trance ng Giant.

simple lang naman ang gusto ko sa buhay. magkaroon ng pinakamalupit na pamilya. yun lang. pagbigyan nyo na ako.

Things that I have learned - II

(nakalimutan uli ang date)
Learn from your mom, younger sister and significant classmate - girls are moody. Every month.

taiwan is in china

mabilis na nagiging kumplikado ang buhay
Nasa 1/sqrt(2) gain na ako sa low pass buhay ko. Ambilis nang nagiging kumplikado ang buhay. Ang taas ng quality factor, steep ng rolloff. Takte, ilang taon nalang magtatrabaho nako. Ilang taon nalang magaasawa na ako. Magpapamilya. Tapos nasa ECE pa rin ako.

Blog ko ito

(nakalimutan kong tandaan ang date)
Hinahanap ko ang toothbrush at toothpaste ko. Nahanap ko yung toothbrush pero hindi yung toothpaste. Nagpabalikbalik ako hanggang maisipan ko na dedekwat nalang ako ng toothpaste sa boardmates ko. Pagpasok ko sa banyo ilalagay ko na dapat ang toothpaste, pero ang nakita ko sa kamay ko eh yung hinahanap kong toothpaste. At nawawala yung toothbrush.

Nahanap ko din sa wakas (mallate na ako sa eee33 dc). Nakasingit sa gitna ng mga gamit ko.

absent minded

ngayon lang tatlong beses lumabas kasi nakakalimutan ko kung ano ang gagawin ko dapat sa labas

*punta sa present space*

kelangan alert diba. hindi matamlay. pasko paksiw... kaya umiinom ako ng iron. kahapon, uminom ako ng iron nung gabi. btw, delikado ang overdose sa iron (leading cause of death by poisoning ata). tapos napaisip ako, TEKA UMINOM NA AKO KANINANG TANGHALI AH. pero di ko maalala, pero parang oo eh. medyo natakot ako nung gabi. pagkagising ko medyo ok naman ako, may ilang parte ng katawan ko na sumasakit (daliri, tyan) pero di unbearable. ewan

tapos kanina tumae ako. aaaahm... maitim yung tae ko. yun ata yung excess iron. kaya di muna ako iinom para maexpend yung iba. sana no damage done

Summation of things I have learned

1) wag ikahiya ang sarili at ang pamilya.
-Bakit pa? Ikaw yan. Lalong lalo na, pamilya mo yan. Bago ka magmahal ng ibang tao mahalin mo muna ang sarili mo (kasama yan sa kantang "ako ito" (see: it's not gonna happen)). At kahit ano pa ang pamilya mo, mamahalin ka nyan. Kung hindi man, mahalin mo pa rin sila. Isipin mo nalang, anlaki ng investmant nila sayo. Imposibleng di ka nila mahalin.
Corollary 1.1) wala kang dapat ikahiya. Kung meron man, eh tangna alam mo pala eh. Baguhin mo.

2) hindi mo sila kelangan
-sa buhay, lalo na sa buhay kolehiyo, walang cool na grupo na dapat salihan para maging cool ka. Hindi mo kelangan magpilitan sumali sa kanila. Walang cool na tao, ikaw lang ang cool sa mundo.

3) ikaw hindi ka cool
-hindi ka DAPAT nilalapitan ng tao para makisama. hindi ka cool at sila uncool at hindi mo na sila pakikisamahan. hindi sila uncool. parepareho lang tayo. pakisamahan mo lahat. tratuhin mo ang lahat ng tao na pantay pantay. tangna, hindi ko sinasabing MAGSTOOP DOWN ka at makisama sa ibang tao kasi PANTAY PANTAY lang tayo

4) wag mong tipirin ang pagkain
-wag mong tipirin ang masustansyang pagkain, at magpasalamat ka kung hindi mo kelangan tipirin ang pagkain.
corollary 4.1)
wag magbawas ng pagkain. ayaw na ayaw ko ang babae na nagbabawas kumain para pumayat. magexercise.
corollary 4.2)
(galing sa tatay ko) kahit ano para sumarap ang kain. itabi muna ng konti ang manners (diba jang). walang kaso ang masarap kumain. kamayin mo. masarap yung nakadikit sa buto eh.

5) ayusin ang buhay
-at pag sinabi kong buhay, hindi ko sinasabing academics. far from it. wag na muna natin isama ang relihiyon, kasi ibaiba tayo dyan. una sa buhay: ang sarili, kalusugan. pangalawa ang pamilya. pangatlo ang kapwa. medyo malayo pa ang pagaaral. may kalikasan pa, bansa, prinsipyo etc.

6) stay in present space
-inaamin ko medyo nahihirapan ako dito. present space (as opposed to thought space) yung state ng awareness na, hmmm, nasa physical world. example, kung nagbabasa ka, masasabi mo na ang salitang ito ay "presario" kunyari. nasa thought space ka kung yun lang ang napapansin mo. pero pag nasa present space ka, mapapansin mo na ganito pala yung font nya, kulay ganito pala etc. o kaya naman pag nakakita ka ng silya. kung sa present space, hindi lang basta silya, may sticker pala yung silya, medyo madumi na. sa present space kasi, iniiwan ang subconscious. hinahayaan na "sub" ang subconscious. basta nakakatulong daw yun eh. kapag daw 80% of the time eh nasa thought space ka delikado ka na. teka hanapin ko yung resources ko

7) ang tv, nakakapurol ng ulo
-bawasbawasan ang panonood ng tv. at kung manonood ka man, as much as possible educational (sir malquisto). binabalaan kita michael ignacio. masaya ang seconds from disaster at megastructures ng national geographic. bigyan nyo ako ng discovery channel para sa myth busters at junkyard wars at kung anoano pa. malupit ang inquiring minds (is number 1). baka maging manhid ako sa mad TV

8) magaling pala talaga ang beatles

9) magaling talaga ang The Mars Volta

10) ants are not intrusive, they just don't know what's not theirs

send3?

siguro sa tingin mo ginagago lang kita. bakit ganon tapos ang mga sumunod ganun na. tapos may tsismis. intriga. sana binabasa mo pa rin blog ko. at sana niresearch mo yung sa importanteng post (see: it's not gonna happen). kayo basahin at research nyo din yun (kasi kahit ako di ko mahanap lyrics sa net). pero worth kasi marami kayong malalaman. maliliwanagan. kahit ako nagagago sa nagawa ko. tangna ang mali nun ah. pero hinde, may justification

ps: the infatuation is always there -typecast
pps: nagugutom din ako

quality time with structures and linked lists

nagexpire ang lexisgoo dictionary ko kanina. mayamaya nagexpire naman ang SPB diary. yun pa naman ang dalawang pinakagamit na app ko. inayos ko na dapat kanina, pero hindi ko alam na mageexpire na pala sila.

nakalimutan ko na kung paano magdeclare at initialize ng structures. ngayon lang din ako nakakuha ng first hand experience with linked lists. ayos naman pala. medyo naaaksayahan lang ako sa memory (may link pointer pa, tapos yung abstract representation kasi ng node eh "robust" ang impression sakin. namimiss ko na pala ang programming. kesa sa circuits (eee13 vs eee33). hindi ako nae-ADD sa C, atsaka mas masipag ako. 11:44 na. ayoko pa rin tumigil. Ang sarap ng pakiramdam kapag pinindot mo ang "f5" (compile macro ko sa Crimson editor) lalabas "terminated with exit code 0"; walang error. pahamak nga lang kung magsegfault. wala pa naman akong DDD for windows.

dialectical materialism

ADD yung disorder kung saan nahihirapan magconcentrate/magbigay ng attention sa isang bagay ang isang tao. sa mga nalalaman ko, hindi kinakaya magbigay ng attention sa isang bagay lang, dapat madaming ginagawa. tipong hindi nila kayang pumirme at magbasa ng isang libro - palipat-lipat ng libro na in effect, walang naiintindihan kahit isang libro.

ako, hindi ko kayang magbasa ng mahabang libro, lalo na kung fiction, maliban nalang kung children's book. pwedeng non-fiction, pero pag hindi ko gusto yung topic tinatamad na ako pag hindi ko gusto yung topic.

(parang ngayon, dapat sinusulat ko na yung thinkpiece ko, pero nainip ako at nagblog muna)

sa internet, inaabuso ko ang "open in new tab" feature ng firefox. sobrang daming pages ang inoopen ko at a time. lahat ng links na interesting. pero hindi ko naman nababasa lahat. kino-close ko nalang kasi ayoko na magbasa. o kaya naman palipat-lipat ako ng tabs kapag mahaba yung article. sini-skip ko ang paragraphs na mahahaba.

minsan detrimental na. sa mga exam, kapag mahaba ang solution, sini-skip ko. hindi ko tinatapos hanggang final answer. kaya kalimitan putol-putol ang solutions ko. minsan hindi pa coherent. o kaya naman, sa pagaral, malakas ang distractions. dati meron akong text-twist at monopoly pero inuninstall ko. habang nagaaral ako, naiinip ako at matetemp ako na mag texttwist/monopoly. pag naman matutulog na, naiilang ako kapag wala akong ginagawa. iisipin ko "magpapaantok" muna ako sa pagte-texttwist/monopoly/pocket slay (bagong game). marerealize ko nalang na 1am na.

pano ba dapat ginagawa?

Go blogger test

Try

Method of Undetermined Coefficient and the Characteristic Equation

paano ba ang characteristic equation ng pagkakaibigan? hindi ba dapat parepareho yun sa lahat ng linear elements? iniisip ko kasi eh, bakit may kaibigan na nagtetext sa isa pang kaibigan kung nasan sya para may makasama siyang kumain? o kaya bakit may kaibigan na hindi napapansin na umalis na sya sa grupo habang ang isang kaibigan hinahanap palagi kahit hindi nagpapahintay. o kaya naman ay sinasamahan kahit saan kahit na hindi naman nagpapasama pero yung iba ayos lang iwanan. hindi ko maintindihan eh. ibig sabihin ba may stratification ang pagkakaibigan? tipong ang level ng taong ito, dapat hintayin yan hanggang mabunot ang ID nya habang etong is pede nating iwan at sumunod nalang sya. ang galing eh. parang may mutual consensus yung pag-asign ng friendship-strata. hindi na pinagiisipan - alam na nila ang procedure. pero ako hindi eh. penge naman ng hierarchial membership affiliation list.

eto talaga ang iniisip ko. sa mga capacitor at inductor, hindi in-phase ang current at voltage. at ang phase displacement ay nadedeterming ng resistors sa circuit. tumataas ang caste mo kapag maayos ang complete solution mo. ang complete solution ay nagcocomprise ng homogenous solution at particular solution. swerte ka kung maayos ang homogenous solution mo kasi yan ang unang nadederive ng mga tao. kapag meron ka nyan mabilis nalang ang iba. idagdag mo ang particular solution para makuha ang complete solution. alam naman natin na eto talaga ang pinakaimportante.

yan ang prublema ko. ang gusto kong kaibigan, yung tinatanggap ako dahil ako. ang particular solution kasi, pwedeng plastikin, lalo na kung ang katumbas nya sa table ay yung malupit na function described by j(t)=lambing(3t) at ang lahat ng derivatives nito. ayokong bumubuntot sa isang grupo kung saan nagmumukha lang akong desperado. inggit. yung nga lang, paano ko aayusin ang particular solution ko kung hindi ko icclose ang switch at time t>0. hindi ko din naman kayo masisisi kasi nga, sino ba si PJ. sa tingin ko, dapat pagbutihin ko nalang ang particular solution ko. dapat maging k(t)=totoong+tao. yun nalang ang pinakamabuti kong magagawa, na sana mapanindigan ko. sana lang hindi kayo mabulag at umayaw kapag nakita nyo na pangit ang homogenous solution, sobrang taas kasi ng order. hindi pa integral ang coefficients.

pinakaayos pa rin ang pamilya. purely resistive circuit.

argumentum ad misericordiam

inaalala ko yung sinabi ni jang, may kinalaman sa o2 ko at sa CWTS nya. tipong ilang pamilya ang mapapakain ng o2 ko. wala akong galit kay Jang. bilib nga ako eh. buti nga nabanggit nya yon kasi napaisip ako tungkol sa katarungan ng mundo. kinuwento ni jang yung child labor:
may mga bata na ang trabaho ay magtanggal ng taba sa balat ng baboy. sila ang nagbubuhat at naghihiwa. at ang sweldo nila, tatlong taba ng baboy
may iba naman na nagtatrabaho sa pagbuhat ng cemento. eh maalikabok at nasisinghot nila ang cemento at tumitigas sa ilong nila at lalamunan. kapag tinatanggal nila sa ilong syempre may sumasama na balat at nagdudugo. sa lalamunan naman, umiinom sila ng lambanog para matunaw. nahihirapan silang huminga kung hindi.
marami pang ibang storya. tanong nyo nalang si jang. habang kinukwento nya sakin yin sinusubukan kong ijustify ang mga luxury items NATIN. kung aalalahanin ang sinabi ni jang, lahat ng taong may telepono dapat may pananagutan sa mga taong naghihirap (mas malaki lang siguro ang pananagutan ko). ang nasabi ko lang kay jang: "ang iniisip ko, who's to blame? sino ang may kasalanan?". may mali bang nangyayari? binabalikan ko si Rousseau at Aquinas.

Systematic Procedure:
1) ano ba dapat ang nangyayari?
equality ni Rousseau: no man is rich enough to buy someone or poor enough to willingly sell himself. sa ganitong position, wala nang biktima ng child labor at oppressed workers dahil sa pressure ng kahirapan. sa ganitong palagay, ang habol natin ay equality. susubukan kong ipilit ang income equality. sang-ayon naman kayo diba? income equality, na hindi magkakalayolayo ang kinikita ng mga tao. diba maayos yon? (bale Ge, ok talaga itong income equality)
kay aquinas: "St.Thomas Aquinas defends slavery as instituted by God in punishment for sin,
and justified as being part of the ‘right of nations’ and natural law." (liberalslikechrist.org/Catholic/slavery.html). ibang klase no considering na Saint si Aquinas. sa ganitong palagay hayaan nalang natin ang lahat kasalanan nila yon.
2) ano ang dapat ginagawa?
kay Rousseau, dapat lang na binibigyan natin ng limos ang mga pulubi. it's a way of maintaining equality. kay Aquinas, mali yon. deserving sila sa ganong buhay kasi may kasalanan sila.
sa akin naman: malaking bahagi ang awa. pero naaalala ko na may nabasa akong malaking karatula na nagsasabi na labag sa batas ng Pilipinas ang magbigay ng limos. napapaisip ako kapag naglalakad ako sa Philcoa, o kaya pag may nakikita akong musmos na batang madungis na pagalagala. wala silang kasalanan (tangina nasan ang mga magulang nito). pero sa pagbigay ng limos, merong nagsasabi na pambibili lang nila yon ng drugs, o kaya ibibigay sa sindikato.
minsan bumibili ako ng hamburger sa krus na ligas. may dumating na babae na nagtanong ng presyo ng cheeseburger (hamburger lang inorder ko). hindi nya tinuloy kasi namamahalan sya, pero mukhang gutom talaga sya. may hawak syang ilang barya. pagkaalis nya naisip ko sana pala nilibre ko sya.

nang makilala kita

• nagblog ako
• nanood ako ng F1
• inalam ko ang dielectric breakdown sa may DEEE
• nakagamit ako ng oscilloscope
• naexperience ko ang LBM
• nag-iron at B-complex ako
• nakakain ako sa Kublais
• nakakita uli ak ng sampung piso na dalawa ang ulo
• hindi na ako nalulungkot pag kumakain ako ng magisa
• sumali ako sa UP Underground
• nagdadala na ako ng payong
• nagaaaral na ako kahit walang test kinabukasan (ero hindi pa rin sa math)
• inuuninstall ko ang texttwist at monopoly pag may test
• naghahang palagi O2 ko
• nagustuhan mo ang Thursday
• binalikan ko ang Thursday
• nabili ko yung Circat V
• nakilala ko si Jang
• nagiba ang tingin ko sa pagcommute (pero pareho pa rin ang tingin ko sa public ransportation)
• nakakuha ako ng autograph ni Myrene Academia
• nakakuha ako ng autograph ni Raimund Marasigan, Aia de Leon…
• nadiskubre ko ang The Mars Volta, Alan Parson’s Project, Rush
• nagalingan ako sa album ng Yes na Drama
• nakabili ako ng self titled na Finger Eleven
• nalaman ko na nakakabobo pala ang TV
• madalang na akong nanonood ng TV
• naubusan ako ng space sa hard drive (60 gigs, 885 megs nalang. nagmaintenance ako nyan)
• nagjojogging na ako
• nagbago ang opinion ko sa GMO
• nilalakasan ko na ang kain ko
• kumakain na ako ng breakfast
• inaalam ko ang saturated fat content
• nagaalangan akong kumain ng pork/beef
• naging mas healthy ako
• wala na akong pakialam sa iniisip ng ibang tao sakin
• nalaman ko kung paano magcompute ng irrational number (pi, ln2, e)
• inaayos ko na ang buhay ko

inaaalam ko muna sarili ko

Code Division Multiple Access

suko na talaga siguro ang mga magulang ko akin lalo na ang tatay ko. sabagay, hindi ko kasi maayos ang sarili ko. ahhm, inaayos ko, sinusubukan ko, pero pagdating ng pasukan, pagdorm ko, nakakalimutan ko na. kaya maayos ako kapag bakasyon eh. sa dorm kasi, walang may pakialam sakin. teka, hindi lang sa dorm, basta sa UP, pag wala ako sa bahay. wah, wala nga ata akong maituturing na bestfriend sa UP. yung pinakakaibigan ko, hindi nya siguro ako maituturing na bestfriend.

Daing ng tatay ko, nasakin na lahat, hindi ko pa maayos ang sarili ko. nabibigay sakin ng magulang ko ang lahat - pera, sapatos, pagkain kapag weekend at nasa bahay ako, um, pera. meron ako nyan, sobra sobra. may isa nalang akong kulang: pamilya. uh, full-time pamilya. magaanim na taon na akong tuwing weekend lang nasa bahay. weekend lang kasama ang pamilya. sobrang naiinis ako; mas close pa ang kaibigan ko sa mga kaibigan nya kesa sakin. ganun din ako. takte talaga. kapatid ko na nga sya eh. hindi pa ako yung taong magaling makipagkaibigan - gusto pero hindi marunong. kaya gustuhin ko man, mahirap. namimiss ko na nga yung mga panahon na nagaaway kami. familiarity brings contempt. matagal na yon, bago pa ako tumungtong ng high school.

wah. ayusin ang buhay. sige ilalagay ko yan sa notesToday. ayusin ang buhay

oo nga pala, second goal/backup plan ko: kung hindi ako maging pinakamalupit na tao pagtanda ko, dapat ganun ang kapatid ko. pero ngayon pa lang nakikita ko na na malaki talaga ang potential ng kapatid ko. hindi ko alam kung paano isstress, pero malaki talaga ang potential ng kapatid ko. basta ayusin ang buhay. tama na blog.

dala siguro ng alan parson's project, genesis, pink floyd at yes sa gitna ng problem set

sa tingin ko pagtanda ko hindi ko maaabot mga pangarap ko. sa tingin ko sobrang madedepress ako kasi hindi ako umabot sa expectations ng magulang ko lalo na sa sarili. tipo bang may kaya kami ngayon tapos paglaki ko hindi ganito ang pamumuhay ko. madedepress talaga ako ng sobra.

pero kung mangyari man yon eto nalang ang iisipin ko. hindi man ako mabuhay ng masaya, sa pamilya, magkaroon ng mabuting anak, gagawa nalang ako ng ibang paraan para mabago ang mundo. basta napabuti ko ang mundo kahit papano pwede na yun

it's not gonna happen

Importante itong post na ito. Kung gusto nyo talaga malaman search nyo nalang sa intirnet ang lyrics ng kanta ng brownbeat allstars na "ako ito". Pay attention to the date.

the power of lambing

Dapat pala merong institution na nagtuturo ng discipline ng lambing. Galing eh.ynito ko lang talaga naintindihan ang lambing, kung paano gumagana, kung pano gamitin. Nipansin ko all napakaevident pela nun hindi ko lang napapansin.

Si kuya les ng UMC ang nagmulat sakin dito eh. akala ko dati special art ang paglalambing at sa "special someone" (ICTUS) lang yun ginagawa. Pero hinde. Napakapowerful na discipline xala nito. will get you a lot. Dapat daw lalambingin namin yung coapps namin para maging comportable kami sa isatisa. Yung kaklase ko naman sabi nya na last year nahanap na nya yung mamahalin nyang babae, kasi daw mabait, malambing. Ah, yun pala ang lambing. Ngayon nakikinita ko na ang atake ng lambing. At pinagaaralan ko na din kung paano gamitin. ang ayo-o lang sa paglalambing ng kaibigan eh baka nammlastic lang kasi may kelangan sakin. Bad.

Basta ako kapag naperfect ko na ang paglambing sinisigurado ko sa inyo na gagamitin ko yun sa mabuting paraan. Di ako mammlastic.

Help spread the power of lambing (ano ba english nun): post nyo sa comments ang mga techniques nyo sa pagexecute ng lambing

iiyak nako

nung nagupgrade ako galing Nokia 9210i sa O2 Xda II mini napakasaya ko na. napakaintensive ng research ko para sa perfect na PDA para sakin. O2 mini na nga siguro. maliit, pocket pc, at kaya magwi-fi (kahit na kelangan ng external wi-fi card). ok na talaga, kesa naman sa:

Treo 650 - hindi touch screen. Palm OS nga (mas ok sa Pocket PC) kaya lang walang wi-fi. atsaka smartphone eh. smartphones bulokmalabo ang mga taong may 3G na cell phone sa Pilipinas kasi (ang alam ko) wala pang carrier na nagooffer ng 3G sa pilipinas

Motorola MPx - pwedeng pwede sana kaya lang badly built. nagustuhan ko yung qwerty or touch screen. titiisin ko na sana yung laki, pero pangit ang reviews ng mga tao. masyado daw kasi mabagal yung processor

Symbian PDAs (Sony Ericsson P910i, Nokia 9500 (upgrade ng 9210i ko!)) - ayoko ng mga symbian. napakalimited ng available apps (natuto na sa 9210i). atsaka ayoko na ng Sony Ericsson at Nokia

O2 variants (Xda IIs, IIi) - built in wi-fi, ok processing power, pero masyadong malaki. kaya ko nga papalitan 9210i ko eh

kaya O2 mini nalang. kelangan ko talaga magwi-fi (sa UP) kaya kumuha ako ng SD wi-fi card.

disappointing yung OS nung mini (Windows Mobile 2003 Second Edition (Phone Edition)). hirap ng interface. nasanay ako sa intuitive interface ng Symbian 9210i ko kahit na outdated. mas ok pa nga ata yun eh. yung isa ko pang namiss na hindi ko aakalaing mamimiss ko: QWERTY!! hirap maginput sa pad form factor. stylus or virtual keyboard/keypad. naalala ko yung Motorola MPx, pad form factor na pwedeng magkaQWERTY. kung sino may alam na hardware thumboard para sa O2 mini pasabi nalang sakin

naalala ko yung HipTop. galing


sana merong PDA phone na hopefully parang Hiptop, pero slide-out na QWERTY, pero kasing liit pa rin ng O2 mini.

malungkot na picture:


HTC wizard, descendant ng HTC Magician (nee O2 Xda II mini). wah. perfect. teka, pwede bang mas similar pa ng konti sa Hiptop? tipong yung screen lang mismo yung gumagalaw? hindi kasama yung hardware buttons? sagwa wala sa gitna eh. pero pedenapedena. basta may QWERTY. at maliit.

GUSTO KO NUN pero di na siguro pede kasi may mini nako. sana maabutan ko yon. hindeeee. sana hindi ko na yun maabutan para di na ako magsisi na hindi yun ang PDA ko. owell.

eto konting compensation
(from msmobiles.com)
HTC Wizard
processor: OMAP850 195 MHz

195 MHz? ahm. ano to 3 years old? (hadeh)

teka intermission
panalo si Raikkonen sa Hungarian Grand Prix!

balik uli
ano magagawa mo sa 195 MHz? umiiyak na nga ang today screen ko sa 416 MHz eh. so, wag na muna masyado madepress.

pero baka naman number lang ang 195 MHz. syempre bagong processor. baka naman mabilis pa rin. wah

endorphins

jm: eto corning advice
jm: Sadness, when chronic or pervasive, can color the lens through which we view our lives. By imagining a soothing place outside of your current life, you can get a fresh perspective on something ultimately pleasurable and this will help shift feelings of sadness. The next time you're feeling blue, try this imagery exercise:

1. Imagine a setting that you find particularly appealing and peaceful. Maybe it's a cozy cabin in the wintry woods, complete with a patchwork quilt and a roaring fire. Or an open field on a sunny day, the breeze gently rustling the grass. Choose any place you wish you could be at that moment, anywhere that makes you feel the way you want to feel. For this example, let's use a warm, private beach.

2. Find a quiet and comfortable space to imagine this beach. If
not_pj: musikero?
jm: 2. you want to recline, prop yourself up with pillows all around you. Turn off the phone ringer. Close the doors. Dedicate the next fifteen minutes to yourself.

3. Close your eyes and allow yourself to sink into the pillows. Picture the white sand beach and the sparkling blue waters. Feel the warm sand beneath you, cradling every inch of your body. Listen to the roar of the water, the calls of faraway seagulls. Inhale the fresh, salty air, and when you exhale, feel all of the tension drain out of your body. Feel the warm sun soaking into your muscles, softening them, and draining all the tension. Explore every sensory detail, giving yourself the time and space to really savor the experience.

4. When you're done, slowly open your eyes and take a deep breath in, and then let i
jm: 4. it out slowly. Give yourself a few minutes to come back to the present moment, refreshed and more relaxed.

5. If you enjoy these exercises, you may want to explore the many CDs and tapes for sale that can lead you through imagery exercises or make one of your own. You may also choose to imagine positive events that have happened in your past or particular experiences that were highly pleasurable.

These mini-mind vacations can introduce a sense of contentment into your day in just ten or fifteen minutes and they will give you a break from the blues for long enough that you feel refreshed and ready to face what's bothering you.

...

not_pj: prublema sa depression ko eh ayokong mawala
not_pj: hinde
jm: hade
jm: yun nga
jm: you will have to try and face it. d.
not_pj: ayokong kalimutan. gusto ko mawala yung depression kasi nawala yung cause
jm: hade
jm: parang ganun na rin ako
jm: d
jm: nagiging obsession na dun sa lacuna
jm: d

...

jm: hade
jm: as in nawala na nga, pero nagoobsess pa rin dun sa bagay, kaya you end up obsessing the loss along with the lost. d.
not_pj: bat lacuna?
jm: HADE
jm: este
jm: hade
jm: yung lacuna yung butas na naiiwan pag may nawawala. d.

time constant = 14s

apat ang chambers ng human heart. hindi naman siguro masama kung i-utilize ang tatlo. sige kahit dalawa nalang. pero pwede ding isa.

nung una akala ko hindi compatible yung antigens nung isang chamber, kahit na perfectly healthy. akalain mo nga naman na tinolerate nung antibodies yung bagong chamber. ioobserve ko pa ng matagal. baka kasi pigil lang masyado ang transient response. baka kasi magaya sa una. akala ko nung una pwede. ngayon inaatake na ng antibodies. ginamitan ko na nga ng anti-rejection drug, baka sakaling masanay yung antibodies. kaya lang nagkaprublema biglang inatake ng infection. ano pa nga ba ang magagawa eh suppressed ang mga antibodies.

yun ang mali dun sa isang chamber. compatible nga, pero may prublema ata yung major valve. hindi sumasarado ng maigi kaya may heart murmurs. sayang talaga. masyado ata malakas yung blood pressure. sana masolusyunan.

abstract data type

setting: second floor ng rodics
no one but strangers
background music: cranberries - zombie

merong disease - disorder - na depression. malaki ang kinalaman ng chemicals dito, kaya nga merong anti-depressant drugs (otc pa yon). kung health - physiology - ang paguusapan, wala naman ako sigurong prublema. endorphins. meron ding bipolar mania. extreme depression then happiness. masaya naman ako kanina. tapos ngayon.

depression. ngyon tinatanong ako kung bakit ang lungkot ko. bakit nga ba? basta alam ko, ikaw ang nagpapasaya sakin. ikaw. gamitin kaya natin ang deductive reasoning kung bakit ako ganito.

smiley. ang cute nung smiley. sana di na mawala.

sa tingin ko nalungkot ako kasi nakita kita.

effective nga ata talaga ang CHOCOLATE. dagdagan mo pa ng lakad